Oosterschelde

Van Toerisme

De Oosterschelde is een zeearm in de provincie Zeeland, die omgeven wordt door de (schier-)eilanden Schouwen-Duiveland, Tholen, Zuid-Beveland en Noord-Beveland en een (oorspronkelijke) aftakking betreft van de rivier de Schelde. Sinds de bouw van de Oosterscheldekering in 1986 kan de Oosterschelde volledig van zee worden afgesloten.

De vorm en de grootte van de Oosterschelde is lang aan verandering onderhevig geweest. Tot in de Middeleeuwen was de Oosterschelde een vrij kleine rivierarm. In de loop der eeuwen won de Oosterschelde echter steeds meer terrein van het land, waardoor het uitgroeide tot een flinke zee-arm. Door inpolderingen en het aanleggen van dijken heeft de Oosterschelde de laatste eeuwen de huidige omvang gekregen.

[bewerk] Nationaal Park Oosterschelde

Vanaf 8 mei 2002 is de Oosterschelde een nationaal park onder de naam Nationaal Park Oosterschelde. Het leven in de Oosterschelde is onder water namelijk zeer gevarieerd en uitbundig, voor veel soorten is het een belangrijke kraamkamer. Op de zandgronden is vaak nog wel het een en ander aan leven te zien, zij het wat minder dan op de dicht begroeide harde substraten van de dijken en andere werken van Rijkswaterstaat. In de Oosterschelde wordt om die reden veel gedoken door duikers vanuit verschillende delen van Europa.

[bewerk] Ontwikkelingen

Na de afsluiting van de Oosterschelde, in 1986 door middel van de Oosterscheldekering, is de stroming van het water afgenomen en het getijdeverschil is teruggelopen tot gemiddeld 3,25 meter. Hierdoor bezinkt het zand in de voormalige geulen en vindt er geen afzetting van zand meer plaats op de zandplaten. Deze kalven langzaam af waardoor het karakteristieke kustgebied verdwijnt.

Deze pagina is gebaseerd op het auteursrechtelijk beschermde Wikipedia-artikel Oosterschelde; het is vrijgegeven onder de GNU Free Documentation License.