Catalonië
Van Toerisme
Catalonië (Spaans: Cataluña, Catalaans: Catalunya, Aranees: Catalonha) is een van de 17 autonome regio's van Spanje met als hoofdstad Barcelona. Het heeft een inwonertal van meer dan 7,3 miljoen. Catalonië ligt in het noordoosten van Spanje aan de kust van de Middellandse Zee en heeft een kustlijn van 580 kilometer die bestaat uit de Costa Brava, Costa del Maresme, Costa del Garraf en de Costa Daurada. De regio grenst in het zuiden aan de Comunidad Valenciana, in het westen aan Aragón en in het noorden aan Frankrijk en Andorra. Het heeft drie officiële talen: Catalaans, Spaans en Aranees dat gesproken wordt in de Vall d'Aran, een regio in de Catalaanse Pyreneeën. Het is een van de drie welvarendste regio's van Spanje. Catalonië heeft een sterk ontwikkelde eigen identiteit en het gebruik van de Catalaanse taal wordt door de deelstaatregering sterk gepromoot. Catalonië viert op 23 april het feest van de patroonheilige, Sant Jordi. Volgens de traditie krijgen op die dag vrouwen een roos en mannen een boek. In Barcelona staan op deze dag overal bloemenstalletjes en boekenkraampjes. Vanaf begin 2012 zal het in Catalonië verboden worden om stiergevechten te houden. Hiermee is het de eerste autonome regio op het Spaanse vasteland waar dit verboden is, nadat het in 1991 al verboden was op de Canarische Eilanden.
Inhoud |
[bewerk] Catalonië in Spanje
Een deel van de Catalanen ziet Catalonië liefst onafhankelijk. Volgens het "Autonomiestatuut van Catalonië 2006" wordt het niet alleen als een van de 17 autonome regio's van Spanje beschouwd, maar ook als een nationaliteit. Het is echter geen apart land, maar een onderdeel van Spanje. De Spaanse regering heeft hier bovendien aan toegevoegd dat deze benoeming als natie puur taalkundig is en politiek of juridisch van geen enkele waarde, aangezien de Spaanse Grondwet slechts één natie erkent: het Koninkrijk Spanje. In 2006 diende de Partido Popular (PP) bij het Spaanse Hooggerechtshof een verzoek in tot herziening van de term 'natie' voor Catalonië. De PP acht de omschrijving als een natie (Catalonië), binnen een andere natie (Spanje) inconstitutioneel en daarom in strijd met de Grondwet. Hoewel de uitspraak van het hof vier jaar later, in 2010, vrij mild was over het statuut, is het bezwaar tegen de term natie door het hof overgenomen en vervolgens geschrapt uit de tekst. Dit heeft veel protest in Catalonië opgeleverd, en de Catalaanse politieke klasse is zich nu aan het bezinnen op de te nemen stappen.
[bewerk] Geschiedenis
Het gebied dat nu bekend staat als Catalonië, is net als de rest van het Iberisch Schiereiland overheerst door vele volkeren: de Grieken, Carthagenen, Romeinen, Visigoten, Moren en ook de Fransen gedurende enkele korte periodes. De Catalaanse cultuur ontstond pas in de Middeleeuwen, onder heerschappij van de Graven van Barcelona en het Koninkrijk Aragón. Catalonië was een belangrijke maritieme macht en breidde door handel en strijd het Rijk van Catalonië en Aragón uit met de Comunitat Valenciana, de Balearen, het zuiden van Italië, Sardinië, Sicilië en delen van Griekenland. In 1469 trouwden Koningin Isabella I en Koning Fernando II van Aragón. Castilië en Catalonië/Aragón werden echter niet in één groot koninkrijk verenigd.
De Catalanen hielden hun eigen wetten, maar deze zelfstandigheid verdween langzaam maar zeker. Catalonië verloor een groot aantal oorlogen, waardoor de macht steeds meer in Madrid gecentraliseerd werd. Het belangrijkste verlies was de Spaanse Successieoorlog na het overlijden van Koning Carlos II in 1700. De Catalanen wilden toen een lid van de Oostenrijkse Habsburg-dynastie als opvolger, terwijl Koning Carlos II voor het Franse Huis Bourbon gekozen had. De Catalaanse troepen werden echter gedwongen tot overgave op 11 september 1714 en Felipe V werd de nieuwe koning van het land. Kort daarna werden alle Catalaanse politieke instituten en het Catalaans door hem verboden en kwam Catalonië onder militair gezag van de nieuwe koning.
In de tweede helft van de 19e eeuw werd Catalonië een belangrijk industrieel centrum. Tijdens de Tweede Spaanse Republiek, opgericht in 1931, kreeg de regio zelfs meer onafhankelijkheid door middel van een officieel statuut. Aan deze opkomst kwam echter een abrupt einde door het begin van de Spaanse Burgeroorlog en de daaropvolgende dictatuur van generaal Francisco Franco. Alles wat Catalaans was, of beter gezegd alles wat volgens de dictator niet-Spaans was, was in deze periode strikt verboden. Overtredingen werden zwaar bestraft. Catalaanse boeken mochten vanaf de jaren 40 wel weer gedrukt worden, maar niet voor publiekelijk gebruik.
Catalaanse Opstand, 1842
Na de dood van Franco in 1975 kwam voor Spanje een einde aan 36 jaar dictatuur. Drie jaar later kreeg de regio weer een sterker eigen cultureel karakter en iets meer politieke onafhankelijkheid. Tegenwoordig is Catalonië een van de drie belangrijkste autonome regio's van het land, met name door de grote internationale aantrekkingskracht van metropool Barcelona.
Op 22 december 1979 kreeg Catalonië een onafhankelijkheidsstatuut. Sindsdien wordt het erkend als een autonome regio binnen het Koninkrijk Spanje. Op 9 augustus 2006 werd een nieuw statuut door de Spaanse regering aanvaard. Sindsdien is Catalonië zelfs een "natie" binnen Spanje. De term 'natie' laat echter te wensen over, aangezien zeer onduidelijk is wat dat precies voor de regio inhoudt. Zeker is wel dat de Catalaanse cultuur, vanuit de politiek, zeer sterk gestimuleerd wordt.
[bewerk] Economie
Catalonië is van oudsher een van de meest industriële regio’s van Spanje. De Catalaanse economie groeide van 2004-2005 dan ook 3,3 % sneller dan het gemiddelde Spaanse groeipercentage. Catalonië zorgt voor meer dan 20 % van het Spaanse totale BBP of Bruto Binnenlands product. De belangrijkste industrieën zijn de bouw, textiel, dienstverlening en toerisme. Catalonië is de populairste vakantiebestemming van Spanje: in 2005 kwamen meer dan 13,2 miljoen toeristen naar de regio, meer dan 25 % van het totale aantal bezoekers aan Spanje en 12,7 % meer dan in 2004. De meeste bezoekers gingen naar toeristische badplaatsen aan de Costa Brava en de Costa Dorada, naar de stad Barcelona of naar de Catalaanse Pyreneeën om te skiën. Barcelona is op het gebied van vastgoed de duurste stad van Spanje: op 31 december 2005 kostte één vierkante meter grond in Barcelona 3700 euro. De aandelenbeurs van de stad, "Bolsa de Barcelona", is, na die van Madrid, de grootste van het land.
Het BBP van Catalonië was in 2005 € 157 miljard en het BBP per inwoner € 26.550. Het economische- en financiële centrum van Catalonië is zonder twijfel Barcelona.
De Catalaanse economie heeft een sterk industrieel profiel:
Primaire sector: 2,8 %
Secundaire sector: 37,2 %
Tertiaire sector: 60 %
Het BBP groeit gemiddeld met 2,5 %. 33 % van het land wordt gebruikt voor de landbouw. De meest verbouwde gewassen zijn maïs, (wijn)druiven, olijven en granen.
[bewerk] Sport
Catalonië heeft een sportcultuur, al sinds het einde van de 19e eeuw, toen de eerste grote sportclubs werden opgericht. De meest beoefende sporten zijn voetbal, zwemmen, tennis, wielrennen en atletiek/fitness. Catalonië heeft verder een zeer natuurlijke omgeving voor sporten als skiën, in de Catalaanse Pyreneeën, La Mola op slechts 50 kilometer afstand van Barcelona of Andorra en voor duiken (vooral aan de Costa Brava). De bekendste professionele Catalaanse sportverenigingen zijn de voetbalclubs FC Barcelona en RCD Espanyol die beide in de Spaanse Primera División spelen. Gimnàstic de Tarragona speelt in de Segunda División A.De belangrijkste sportevenementen die in Catalonië zijn georganiseerd, zijn de Olympische Zomerspelen 1992 en de Mediterraanse Spelen van 1955. Ook werden een aantal wedstrijden van het WK Voetbal 1982 in Barcelona gespeeld. Jaarlijkse evenementen zijn de Grand Prix Formule 1 van Spanje en de Grand Prix MotoGP van Catalonië op het "Circuit de Catalunya" in Montmeló.
Deze pagina is gebaseerd op het auteursrechtelijk beschermde Wikipedia-artikel Catalonië [1]; het is vrijgegeven onder de GNU Free Documentation License.
